Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2025/1498 E. 2026/11938 K. – İmar Kirliliğine

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/298 E., 2024/435 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı sanık müdafiinin koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereğince reddine karar verilerek, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bozma üzerine, sanık hakkında yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemece mahkûmiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçu müvekkilinin işlemediğine, yasal sorumlunun yüklenici firmanın sahibi ve yetkili temsilcisi olduğuna, müvekkilinin bu dosyanın sanığı olamayacağına, lehe hükümlerin uygulanmama gerekçelerinin yerinde olmadığına, usul ve yasaya aykırı olan hükmün bu ve resen görülecek nedenlerle bozulması talebine ilişkin olduğu anlaşılmıştır. III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamına, sanığın savunmalarına, 26.10.2015 tarihli bilirkişi raporu ile ... 3. Noterliği'nin 27.07.2012 tarih ve ... yevmiye no.lu vekaletnamesi uyarınca inşaatı yapan firmanın yönetimi için sanığa yetki devri yapıldığının anlaşılmasına ve ... Valiliği Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü'nün 23.02.2022 tarih ve 3003519 sayılı yazısına göre yapı kayıt belgesinin alınmadığı ve imara aykırılığın giderilmediğinin anlaşılması nedeniyle sanığın atılı suçu işlediğine ve mahkumiyetine dair, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.02.2014 tarih ve 2013/4-691 Esas, 2014/91 Karar ile 25.11.2014 tarih ve 2014/4-94 Esas, 2014/525 Karar sayılı kararlarında: “İmar kirliliğine neden olma suçunda ruhsatsız ya da ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun hale getirerek 5237 sayılı Kanun'un 184/5. maddesindeki özel düzenlemeden yararlanma imkânı bulunan fail hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanma imkânı bulunmamaktadır. Buna göre, daha lehe hükümleri kapsadığı konusunda tereddüt bulunmayan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmüne göre özel bir düzenleme olan 5237 sayılı Kanun'un 184/5. maddesi gereğini yerine getirmeyen sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanıp uygulanmayacağına ilişkin ayrıca bir değerlendirme yapılması gerekmediğinin kabulü zorunludur.” şeklindeki kabule göre, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin, sabıka kaydı ile suçlu kişiliğine göre yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmaması yönünde Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde karar verildi.