Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/7014 E. 2026/8133 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1192 E. 2024/172 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER: Mahkumiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi sanık ... ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanıklar hakkında; Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık ... hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık ... hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvurular üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hakaret suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise hükmün kaldırılarak sanık hakkında TCK'nın 265/4. maddesi uygulanmak suretiyle mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri; suçları işlemediğine, iştirak halinde direnme eylemi olmadığına, olayın tüm yönleriyle aydınlatılmadığına, katılanların polis olduğunu bilmediğine, hata hükümlerinin uygulanmasına, cezanın yüksek olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmasına, temyizen incelenerek hükümlerin bozulmasına yöneliktir. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265/3. maddesinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediğine, usul ve esas yönünden Kanun'a aykırı kararın bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇE A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine, suçtan sonraki davranışları, sabıkasına esas ilamlar, suçun işleniş şekli, cezanın ıslah etkisi, suç işleme eğilimi nedenleriyle 5237 sayılı Kanun'un 62., 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, doktor raporu, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından,sanığın atılı suçu işlediği anlaşıldığından sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında; somut olayda, sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini birlikte işlediği kabul olunan sanık ...'un görevli polisi eliyle iteklemek suretiyle gerçekleştirdiği eyleminde, eylemi cebir boyutuna ulaşmadığından görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, sanık ... hakkında yerinde görülmeyen gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 265/3. maddesinin uygulanması, hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR A. Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, C. Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde karar verildi.