Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/27729 E. 2023/266 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2020/27729
- Karar No
- 2023/266
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü maddesinin (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.600,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz nedenlerinin, atılı suçlamaları kabul etmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci, 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması gerektiğine, belirttiği nedenler ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Mağdurun sanığın kızı olduğu, sanığın olay tarihinde kızına elleri ile vurmak suretiyle kasten yaraladığı ve "Seni öldüreceğim, anneni öldüreceğim." şeklinde tehdit ettiği iddiasıyla açılan davada, sanığın atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden Mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanları ve bu beyanlar ile uyumlu olay tespit tutanağına göre ve mağdur hakkında adli rapor bulunması karşısında sanığın atılı suçları işlediğine dair, Sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyet kararları göz önünde bulundurulduğunda sanığın sosyal hayatı hakkında olumsuz kanaate varıldığından ve sanığın etkin pişmanlık göstererek bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat gelmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın eşi ...'e yönelik kasten yaralama suçunu işlemesi nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden sanığın sosyal hayatı hakkında olumlu kanaate ulaşılamadığından, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Sair Yönlerden Yapılan İncelemede Sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, Nedeniyle bozmayı gerektirmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli ve 2015/766 Esas, 2016/421 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2023 tarihinde karar verildi.