Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2026/552 E. 2026/3998 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/552
Karar No
2026/3998
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2054 E., 2025/1468 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/295 E., 2023/367 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkili şirket tarafından işletilen Hastanede davalı Kurum sigortalılarına sağlık hizmeti sunulduğunu, davalı tarafından müvekkilinin 2015 yılı Mart ayı hak edişinden 80.934,25 TL haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek; müvekkilinin kesinti tutarı kadar davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; Kurum işleminin sözleşme ve mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 1. İlk Derece Mahkemesinin 02.10.2018 tarihli kararıyla; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, acil hal kapsamındaki işlemlerden yapılan kesintiye ilişkin olarak farklı hastalarda aynı dönemde birebir aynı bulguların ve şikayetlerin olmasının hayatın olağan akışına ters olduğu, bu nedenle davalı Kurumca yapılan kesintilerin yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli kararıyla; taraflar arasındaki ihtilafın, dava dışı davalı Kurum sigortalısı olan hastaların davalı özel sağlık kurumundan aldığı hizmetin acil tıbbi müdahale kapsamında bulunup bulunmadığına ilişkin olduğu, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava dışı Kurum sigortalılarının acil hal veya yeşil alan kapsamında olup olmadıklarının tıbbi gerekçeleri ile belirlenmediği, raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı gerekçesiyle; istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi heyetinden alınan ek rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, davacının davalı Kuruma 77.022,69 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karar karşı, davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; bilirkişi ek raporunun kök raporun tekrarından ibaret olduğunu, davaya konu kesintilerin mevzuata uygun olarak yapıldığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından davacı sağlık hizmeti sunucusunun hak edişlerinden yapılan kesinti nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Temyiz olunan kararın dayandığı bilgi ve belgelere, hükme esas alınan bilirkişi raporunun, taraflarca imzalanan sözleşme ile SUT hükümleri ve ilgili mevzuat esas alınarak, davalı Kurumun davacı aleyhine tesisi ettiği kesinti işlemine konu hususlarda gerekçesiyle birlikte değerlendirme yapılarak hazırlandığının ve denetimine elverişli olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2026/552, K. 2026/3998, T. 22.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-hukuk-dairesi-2026-552-e-2026-3998-k-4927ffe1b56a