Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2026/4597 E. 2026/3534 K.

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi SAYISI : 2024/150 E., 2025/28 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1- (b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Temyizdeki parasal sınırların uygulanmasına ilişkin 6100 sayılı Kanun'un Ek-1. maddesine 14.11.2024 tarihinde yürürlüğe giren, 7531 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile “İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır." şeklinde üçüncü fıkra eklenmiştir. Dosya içeriğine göre; İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda, bilirkişi raporu ile söz konusu konut kredisine ilişkin olarak kalan ana para tutarının 24.627,15 TL olup yukarıda açıklanan kanun hükmü uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesinin bozulan ilk karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından, taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR Açıklanan sebeple; Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 04.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.