Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/5311 E. 2026/2338 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 3. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/5311
- Karar No
- 2026/2338
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1269 E., 2025/89 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/3667 E., 2024/4868 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; davalı şirket tarafından kaçak elektrik kullandığı iddiası ile müvekkili hakkında icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin kaçak elektrik kullanmadığını, söz konusu borcun haksız olduğunu ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkilinin davalı şirkete şimdilik 40.000,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, 26.03.2024 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 979.403,50 TL'ye yükseltmiştir. II. CEVAP Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; her ne kadar davalı şirket tarafından davacı aleyhine kaçak elektrik kullanımına dayalı borç tahakkuku yapılmış ise de, usulüne uygun ihtara rağmen verilen süre içerisinde kaçak elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tutanağın dosyaya sunulmadığı, dosya kapsamında davacının kaçak elektrik enerjisi kullandığına dair başkaca bir delil bulunmadığı, kaçak elektrik kullanıldığı yönündeki iddianın davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile davacının takip dosyasında davalı şirkete 979.403,50 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; Mahkemece ilgili yerlere müzekkere yazılarak delillerin getirtilmesinin gerektiğini, davacıya ait yerde yapılan kontrolde kaçak/usulsüz enerji kullandığının tespit edildiğini, kaçak tutanaklarının aksi sabit oluncaya kadar resmi belge niteliğinde olduğunu, tutanağa istinaden de Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'ne (Yönetmelik) göre kaçak tahakkuku yapıldığını, ÇKS kayıtlarına göre davacının devletten sulu tarım desteklemesi aldığını, elektrik enerjisinden yararlanmadığı yönündeki beyanının yerinde olmadığını, keşif yapılmadan eksik inceleme ile verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, kaçak elektrik kullanımı iddiasına dayalı başlatılan takip nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Temyiz olunan kararın dayandığı bilgi ve belgelere, Yönetmeliğin 43/5 maddesi uyarınca kaçak elektrik enerjisi tüketiminin tespit edilmesinde, ilgili tüzel kişinin tespitini doğru bulgu ve belgelere dayandırmasının ve tüketici haklarının ihlal edilmemesinin esas olmasına ispat yükü üzerinde olan davacının, usulüne uygun olarak yapılan ihtara rağmen delillerini süresinde dosyaya sunmaması nedeniyle davalının kaçak elektrik kullandığını ispat edememesine, hâkimin yargılamayı belli sürede bitirmeleri hususunda adil yargılama kapsamında hukuki sorumluluğunun bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.