Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/3522 E. 2026/2168 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/3522
Karar No
2026/2168
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/2108 E., 2025/1054 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Tüketici Mahkemesi SAYISI : 2021/316 E., 2024/316 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.04.2026 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'in sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkilinin 22.07.2017 tarihinde arkadaşları ile davalı ... Otel'in 8. katından lobiye inmek için asansöre bindiğini, asansörün normal bir şekilde lobiye inmesinin ardından kapısı açılmadan ve hiçbir düğmeye basılmadan kendiliğinden üst katlara çıkmaya başladığını, ara ara duraksayarak birkaç kat yukarı çıktıktan sonra aniden ve hızlı bir şekilde zemine çakıldığını, kaza nedeniyle eklem başı kırılması, sağ dizinde çoklu bağ kopması, menisküs parçalanması yaşayan müvekkilinin bir çok kez ameliyat olduğunu, kalıcı maluliyet oluştuğunu, asansörün mevzuat gereği gerekli güvenlik koşullarını barındırmadığını ileri sürerek, şimdilik 500,00 TL çalışma gücü kaybı ile 500,00 TL tedavi masrafları olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 80.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 01.04.2024 tarihli ıslah dilekçesi ile, maddi tazminat talebini tedavi gideri yönünden 10.302,95 TL'ye, çalışma gücü kaybı yönünden 1.186.619,72 TL'ye yükseltilmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; müvekkili şirketin ve otel müdürlerinin kusuru olmadığını, asansörün kabininin karşı ağırlık arasındaki dengeyi aşacak şekilde yük alması nedeniyle halatlar ve kasnak arasındaki sürtünme kuvvetinin aşılması sonucunda kaymaya başladığını, ara katlarda iki üç defa frenleme sisteminin devreye sokulduğunu, kazanın oluşumuna asansörün taşıyabileceği ağırlıktan fazla yük binmesinin neden olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının, davalı şirket tarafından işletilen otel asansörünün boşluğa düşmesi neticesinde yaralanması olayında, haksiz fiil hükümlerinin yanı sıra sözleşme hükümlerinin de ele alınması gerektiği, tarafların kusur durumlarının belirlenmesine yönelik alınan 08.04.2022 tarihli bilirkişi raporunda, kazanın meydana gelmesinde ... Turizm İnşaat Ticaret A.Ş. ile alt işveren ... Asansör Mühendislik İnşaat Makine Elektrik Otomotiv Turizm Sanayi ve Tic. Ltd. Şti’nin birlikte %75 oranında kusurlu olduğunun bildirildiği, davacının %9 oranında çalışma gücü kaybı olduğunun tespit edildiği, davacının birden fazla kez operasyon geçirdiği, uzun süre tedavi gördüğü gerekçesiyle, davanın kabulüne; 10.302,95 TL' tedavi gideri, 1.186.619,72 TL çalışma gücü kaybı bedeli olmak üzere toplam 1.196.922,67 TL maddi tazminat ile 80.000,00 TL manevi tazminat bedelinin olay tarihi olan 22.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Asansör İşletme Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliği’ne göre Belediye veya İl Özel İdaresi ile protokol imzalayan A tipi muayene kuruluşu tarafından yılda bir defa yapılan ve asansörün güvenliğine ilişkin mevcut durumu ortaya koyan periyodik kontrol mekanizmasını içeren Periyodik kontrolün yaptırılmadığı, kazanın meydana gelmesinde davalının %75 oranında kusurlu olduğu, davacının otelin 8. katından lobiye inmek için asansörün 5 kişilik olduğunu gördüğü halde yanında bulunan arkadaşları ile kilo hesabı yaparak 6 kişi olarak asansöre bindiği, 50 kg fazla yük oluşturularak kişisel güvenliği sağlamada aceleci tavrının ve dikkatsizliğinin sonucunda kazanın meydana gelmesinde %25 kusurlu olduğu, tazminat tutarlarının denetime elverişli raporlarla belirlendiği gerekçesiyle, Mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; Mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu, zamanaşımının değerlendirilmediğini, asansör firmasına davanın ihbar edilmediğini, kusur oranının haksız olduğunu, çalışma gücü kaybının yanlış belirlendiğini, ıslah ile arttırılan kısma ancak ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilebileceğini, ceza dosyasından beraat edildiğini, asansörün sorunsuz çalıştığını, davacının asli kusurlu olduğunu, davacının kusuru ile illiyet bağının kesildiğini, TRH 2010 tablosunun esas alınmasının hatalı olduğunu, kaza tarihinden itibaren faiz uygulanamayacağını ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, ayıplı hizmetten kaynaklanan maddi manevi tazminat istemine ilişkindir. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, davada zamanaşımının dolmamasına, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarının denetime elverişli olmasına, olay tarihinden itibaren faiz işletilmesine, tazminat hesabında TRH 2010 tablosunun esas alındığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, 40.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2025/3522, K. 2026/2168, T. 14.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-hukuk-dairesi-2025-3522-e-2026-2168-k-a4433d95c2c5