Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/34380 E. 2025/619 K. – Silahlı Terör

İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1045 E., 2021/739 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/30 E., 2020/193 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-son cümle, 3713 sayılı Kanun’un 5. maddesi, TCK’nın 62/1, 53. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1. UYAP kayıtlarının incelenmesinde, sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2024/158311 numaralı soruşturma dosyasının bulunduğu anlaşılmakla, söz konusu soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp dava açıldığının tespiti halinde iş bu dava dosyasıyla birleştirilmesi hususunun tartışılması, dava açılmaması halinde ise Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde dosyanın aslı veya onaylı örneğinin dosya münderecatına dahli ile tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, 2. Kabul ve uygulamaya göre de; a. Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, b. UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, sanığın 05.04.1946 doğumlu olup suç tarihi itibariyle 65 yaşın üstünde olduğu, 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrasında “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır.” hükmünün yer aldığı, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise erteleme hükmünün uygulanabilme şartlarının yer aldığı, yerel mahkemece bu şartların dava dosyasında somutlaştırılması suretiyle sanık hakkında erteleme hükmünün uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, “...verilen hapis cezasının süresi göz önünde bulundurularak...” demek suretiyle yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile erteleme hükümlerinin uygulanmaması, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.