Yargıtay · 3. Ceza Dairesi

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/10337 E. 2025/2278 K. – Silahlı Terör

Konu: Silahlı Terör Örgütüne Bilerek Yardım Etmek

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Ceza Dairesi
Esas No
2022/10337
Karar No
2025/2278
Karar Tarihi
Konu
Silahlı Terör Örgütüne Bilerek Yardım Etmek

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/899 E., 2020/820 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/278 E., 2017/267 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek yardım etmek HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılmakla; TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 3. maddesi delaletiyle 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafileri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1- Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, 2-Kabul ve uygulamaya göre ise; a-Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin "TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddesi yollamasıyla 314/2. maddesi" olarak yazılması gerekirken doğrudan TCK'nın "220/7 maddesi yollamasıyla 314/2. maddesi" olarak gösterilmesi, b-Anayasa'nın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61/1. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken, temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak kabul edilmesi suretiyle TCK'nın 61/3 maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca takdiren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2022/10337, K. 2025/2278, T. 22.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-ceza-dairesi-2022-10337-e-2025-2278-k-ec6423a86814