Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/18327 E. 2020/2112 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Adli muayene raporu ve mağdur beyanından 29.09.2014 olduğu anlaşılan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 02.10.2014 olarak gösterilmesi, 2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması, 3)Sanığın mağduru, silahla yüzde sabit iz oluşacak ve hayat fonksiyonlarını 3. derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi de gözetilerek hakkaniyete uygun ve sonuca etkili şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak, TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince yarı oranında ve TCK'nin 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapıldıktan sonra, cezanın 5 yılın altında kalması halinde 5 yıla çıkarılması yerine; sonuca etkili olmayacak şekilde temel ceza belirlendikten sonra, TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince yarı oranında ve TCK'nin 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırım uygulandığında 5 yılın altında kalan sonuç cezanın TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince doğrudan 5 yıl 3 ay hapis cezasına çıkarılması, 4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CUMK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.