Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/9194 E. 2026/4485 K. – Boşanma

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1515 E., 2025/1633 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/971 E., 2024/474 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, ortak çocuklar ... olduğundan velayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuk ... olana kadar dava tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına, kadın yararına hükmedilen aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının karar tarihiyle birlikte aylık 3.000,00 TL'ye çıkartılmasına, karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, kadın yararına 200.000,00 TL maddi, 200.000,00 manevi tazminata karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından yoksulluk nafakasının miktarı, davalı erkek vekili tarafından ise davanın kabulü, kusur belirlemesi ve fer'îleri yönlerinden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkeğin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine, erkeğin diğer istinaf taleplerinin esastan reddine, davacı kadının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davacı kadının yararına aylık 10.000,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın tarafından manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin " evlilik birliği içerisinde yükümlülüklerini yerine getirmediği, işi dolayısıyla evini, eşini, çocuklarını ihmal ettiği, otoriter ve baskıcı tavır ve davranışlar sergilediği, eşi ve çocuklarıyla iletişiminin kopuk olduğu, konrolü elden bırakmayan tavır ve davranışlar sergileyerek psikolojik şiddet uyguladığı, istifçilik yaparak evde gereksiz eşya bulundurduğu" bu şekilde kusurlu olduğu kabul edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince yapılan kusur belirlemesi dosya içeriği ile uyumlu olup isabetlidir. Nitekim istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesi de "tespit edilen vakıa ve kusur derecesinin" doğru olduğunu kabul etmiştir. Dosya içerisindeki tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davalı erkeğin eş ve çocukların sağlık problemleri ile yeteri kadar ilgilenmeyerek birlik görevini ihmal ettiği, baskı yaptığı ve aşırı şekilde kontrolcü olduğu gözetildiğinde bu davranışların davacı kadının kişilik haklarını zedelediğinin kabulü gerekmektedir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşıldığına göre mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4, TBK m. 50, 51) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.