Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/8061 E. 2026/11282 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2025/519 E., 2025/553 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Denizli Bölge Adliye Mahkemesinin 20.03.2025 tarihli ve 2025/519 Esas, 2025/553 Karar sayılı kararının sanık müdafiine tebliğ edildiği; ancak sanık ...'ye tebliğ edilmediği ve kararın sanık müdafiince de temyiz edilmediği, daha sonra sanık tarafından öğrenme üzerine verilen 07.07.2025 tarihli dilekçe ile kararın temyiz edildiği; ancak Bölge Adliye Mahkemesinin 07.07.2025 tarihli ve 2025/519 Esas, 2025/553 Karar sayılı ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilip, bu ek kararın sanığa, bulunduğu ceza infaz kurumunda 17.07.2025 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine sanığın 21.07.2025 tarihli dilekçe ile ek kararı temyiz ettiği ve temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğu anlaşılmakla, eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu belirlenmekle, sanığın öğrenme üzerine verdiği 07.07.2025 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüyle Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.07.2025 tarihli ve 2025/519 E., 2025/553 K. sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun olması sebebiyle anılan ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "kast unsurunun gerçekleşmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine ve değer azlığı hükümlerinin uygulanmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.