Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/7803 E. 2026/11097 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/41 E., 2024/53 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında bozma öncesi kurulan ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 25.05.2016 tarihli kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143., 35/1, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezasının, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında aynı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 35/2, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezasının, 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası üzerinden infazı yerine sanığın 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, yine bozma öncesi verilen kararda birinci kez mükerrirliğe esas alınan Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2013 tarihli ve 2013/635 Esas, 2013/840 Karar sayılı mahkûmiyet kararının tekerrüre esas olduğu kabul edilerek tekerrür hükümleri uygulandığı ve anılan hükme yönelik aleyhe bir temyiz istemi bulunmamasına ve bu hususun kazanılmış hak oluşturmasına rağmen, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda sanığın adli sicil kaydında yer almayan ve sanığa ait olmadığı anlaşılan Elbistan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2021 tarihli ve 2021/107 Esas, 2021/513 Karar sayılı ilâmı tekerrüre esas alınarak ve sanığın ikinci kez mükerrir olduğu belirtilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2013 tarihli ve 2013/635 Esas, 2013/840 Karar sayılı ilâmında hükmolunan 2 yıl 11 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu belirlenmekle, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gözetilerek sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ve 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143/1, 35/2, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezasının, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.