Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/6216 E. 2026/9102 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4804 E., 2021/1456 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Sanık ... müdafii tarafından verilen temyiz dilekçesinin içeriğine göre temyiz isteminin kapsamının hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından verilen temyiz dilekçesinin içeriğine göre ise temyiz isteminin kapsamının sanıklar hakkında sadece hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmakla, yapılan temyiz incelemesinde;

I) Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik, sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik, sanık ... müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesine gelince İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığına, suç vasfının değerlendirilmesi açısından gerekli inceleme yapılmadan karar verildiğine, hükmün gerekçesiz olduğuna; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanık ... yönünden Bölge Adliye Mahkemesince cezanın alt sınırdan tayini ile TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik aleyhe istinaf talebi olmadığı hâlde 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesine aykırı olarak sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince uygulanmamasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince TCK'nın 58. maddesinin uygulanması, yine diğer sanık ... yönünden de İlk Derece Mahkemesince sanığın birinci kez mükerrerliğine hükmedilmesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında ikinci kez mükerrerlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, kabule göre de; Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yeniden hüküm kurulması gerekirken dosya üzerinden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükmüne yönelik düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, usûl ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik, sanık müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik aleyhe istinaf talebi olmadığı hâlde 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesine aykırı olarak sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince uygulanmamasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2019/4804 Esas, 2021/1456 Karar sayılı düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından "5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına yönelik bölümün çıkarılması" suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Merzifon 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.