Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/3566 E. 2026/7952 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/158 E., 2025/447 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça konu keçilerin soruşturma aşamasında sanıktan ele geçirildiği; ancak sanığın atılı suça ve çalınan şikâyetçiye ait yere ilişkin bir anlatımı olmaksızın kulak küpe numaralarından kolluk araştırması sonucunda şikâyetçiye tesliminin sağlanması karşısında sanık hakkında uygulama olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak: Yargıtay (Kapatılan)13. Ceza Dairesinin 09.03.2022 tarihli ve 2021/6879 Esas, 2022/3280 Karar sayılı bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen 28.04.2016 tarihli kararda sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedilip, adli para cezasının 24 taksitte tahsiline karar verildiği, bu hususun1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-g, 143, 168/2, 62. maddeleri uyarınca verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname’ye aykırı olarak 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "5237 sayılı TCK’nın 142/1-g, 143, 168/2, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 2 yıl 2 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına ve adlî para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine ve ödenmeyen adlî para cezasının 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infazına" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.