Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/14524 E. 2026/10909 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/166 E., 2021/202 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Dairemizin bozma kararı üzerine, Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 4. Tekerrür hükmünün hatalı uygulandığına, İlişkindir. III. GEREKÇE A. Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Sanığın tekerrüre esas alınan Marmaris (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.06.2014 tarihli, 2014/259 Esas ve 2014/622 Karar sayılı ilâmına konu 10 ay hapis cezasının 08.07.2014 tarihinde infaz edilmesi ve bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıllık süre geçtikten sonra 12.09.2018 tarihinde inceleme konusu suçun işlenmesi nedeniyle bu ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı hususunun gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu, C. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yerine, "ödenmeyen adli para cezasının 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 Sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5275 Sayılı Kanunun 106/3. maddesinde yer alan “Hükümlü tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir” hükümleri uyarınca hapse çevrilebileceğinin" ihtarına karar verilmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/4 (son cümle). maddesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bafra Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, A. Hüküm kısmından "Sanığın tekerrüre esas sabıkası (Marmaris 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/259 E. - 2014/622 K. sayılı ilamındaki 08/07/2014 tarihinde kesinleşen 10 ay hapis cezası) olduğu anlaşıldığından 5237 Sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin UYGULANMASINA," ibaresinin çıkartılması, B. Hüküm fıkrasında adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümdeki "ödenmeyen adli para cezasının 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 Sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5275 Sayılı Kanunun 106/3. maddesinde yer alan “Hükümlü tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir” hükümleri uyarınca hapse çevrilebileceğinin" ibaresinin çıkartılması ve yerine "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenilmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.09.2026 tarihinde karar verildi.