Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/2515 E. 2026/6167 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/625 E., 2019/832 K. SUÇ : Hırsızlık KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2026 tarihli ve KYB-2026/2242 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki hüküm nazara alındığında, sanığın aynı eylemi nedeniyle Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarihli ve 2014/906 esas, 2014/928 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği gözetilmeksizin, aynı eylem nedeniyle yapılan yargılama sonucunda, mükerrer nitelikteki davanın 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Gerekçeli karar başlığında, şikâyetçi ...'ın adının ... olarak yanlış yazılmasının, mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğunun kabulüyle yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre; hükümlü hakkında, şikâyetçi ...'a yönelik 30.04.2006 tarihli eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2007 tarihli ve 2007/7330 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarihli ve 2014/906 Esas, 2014/928 Karar sayılı kararı ile hükümlünün mahkûmiyetine karar verildiğinin ve anılan mahkûmiyet hükmünün, yapılan temyiz incelemesi neticesinde onanarak 14.03.2018 tarihinde kesinleşmiş bulunduğunun; ayrıca hükümlü hakkında aynı eylem sebebiyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2006 tarihli ve 2006/8149 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2019 tarihli ve 2019/625 Esas, 2019/832 Karar sayılı kararı ile hükümlünün mahkûmiyetine karar verildiğinin ve anılan mahkûmiyet hükmünün ise temyiz edilmeden 12.12.2019 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklinde yer alan hüküm gereği, Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesince, hükümlü ... hakkında aynı olay nedeniyle önceden verilmiş bir hükmün mevcut olduğu dikkate alınarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2006 tarihli ve 2006/8149 Esas sayılı iddianamesi ile hırsızlık suçundan açılan ve mükerrer dava durumuna gelen davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2019 tarihli ve 2019/625 Esas, 2019/832 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlü hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereği REDDİNE, hükümlü hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın kaldırılmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.