Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/2386 E. 2026/11065 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/2386
- Karar No
- 2026/11065
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2248 E., 2018/2248 K. SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun reddi, istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama
I- Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hüme yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yönünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 23.11.2018 tarihli ve 2018/2248 Esas, 2018/2248 Karar sayılı kararının katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan vekilinin temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince (yetkili Ağır Ceza Mahkemesince) incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin Tebliğname'ye uygun olarak mahalline İADESİNE, II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ...'in temyiz istemi yönünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 23.11.2018 tarihli ve 2018/2248 Esas, 2018/2248 Karar sayılı kararının sanığın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilip 07.12.2021 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 13.12.2021 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26.06.2025 tarihli ilâmı üzerine, sanığa 18.12.2025 tarihinde 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapıldığı, ancak sanığın gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, REDDİNE,
III- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yönünden İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılan vekilinin temyiz isteminin ''sanığın, katılanın telefonunu, katılan hastanede koma hâlinde yatarken çaldığına, TCK'nın 142/2-a maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiğine, katılanın tüm parasını çalması ve yardıma muhtaç hale gelmesi birlikte değerlendirildiğinde, cezanın teşdiden uygulanması gerektiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.