Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/1200 E. 2026/9153 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2512 E., 2022/3 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, ret

I- Sanığın temyizinin yapılan incelemesinde Dairemizin 01.10.2025 tarihli gönderme kararı akabinde de 09.12.2025 tarihinde usûlüne uygun olarak tebliğ edilen hükme yönelik olarak sanık temyiz isteminde bulunmuş ise de, temyiz dilekçesinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 295. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süreden sonra 02.01.2026 tarihinde verildiği ve ayrıca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca değişik gerekçeyle, ek Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık müdafii ile katılan vekilinin temyizinin yapılan incelemesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafinin temyiz isteminin; şüphe olduğu, tüm deliller itibarıyla kararın usûle uygun olmadığı ve lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik, katılan ... vekilinin temyiz isteminin ise, sanığın üst hadden cezalandırılması ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmamasına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın Sarayköy Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.06.2009 tarihli ve 2008/208 Esas, 2009/181 Karar sayılı kararında da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanması karşısında; ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında şartları oluştuğu hâlde ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından, "5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına" ilişkin kısım çıkartılarak ve hükme "5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, adlî sicil kaydında yer alan Sarayköy Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.06.2009 tarihli ve 2008/208 Esas, 2009/181 Karar sayılı ilâmı ile hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan verilen 5 ay hapis cezasının 2. kez mükerrirliğe esas alınmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesine" ilişkin cümleler eklenmek suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.