Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/7407 E. 2026/8838 K.

BOZMA ÜZERİNE MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/676 E., 2024/778 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Sanık hakkında Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2016 tarihli ve 2016/513 Esas, 2016/652 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 09.01.2017 tarihli ve 2016/264 Esas, 2017/49 Karar sayılı kararıyla iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından kesin olmak üzere düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve bu kararın da temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.02.2024 tarihli ve 2023/4234 Esas, 2024/2621 Karar sayılı kararı ile işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları yönünden 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi hükmü dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesine göre temyiz isteminin reddine karar verildiği, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin aynı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin 09.01.2017 tarihli kararıyla kesinleştiği ve Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairelerinin kesin nitelikteki kararlarına karşı bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulabileceği anlaşılmakla birlikte yerel mahkemenin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin kesinleşmesinden sonra vermiş olduğu 06.11.2024 tarihli kararının hukuki değerden yoksun olduğu ve bu aşamada Dairemizce yapılan bir işlem olmadığından 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesi uyarınca dosyanın Tebliğname'ye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN MAHALLİNE İADESİNE, II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinde " Temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinde ise " Temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin "sanığın mahkûm edilmesi ve hakkında gece vakti hükümlerinin de uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, beraat kararı hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.