Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/14249 E. 2026/6532 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/175 E., 2015/389 K. SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama

I. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2015 tarihli ve 2014/175 Esas, 2015/389 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, yapılan itiraz ile Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/2204 Değişik İş sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verildiği, bunun üzerine Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2018 tarihli ve 2016/460 Esas, 2018/600 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulduğu ve kurulan hükmün istinaf kanun yoluna tabi olduğu, devamındaki süreçlerde de Bölge Adliye Mahkemesi tarafından inceleme yapıldığı, ... türbesine yönelik hırsızlık suçundan hükmün bozulmasına, kamu malına zarar verme suçları ile ... türbesi ile ... türbesine yönelik hırsızlık suçları bakımından da kamu davalarının düşürülmesine karar verildiği, Dairemizin 15.04.2025 tarihli ilâmı ile de düşme kararlarının onanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; yapılacak bir işlem olmadığından dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

II. Sanık ... hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içerisinde yer alan 21.04.2014 tarihli Görüntü İnceleme Tutanağına göre, sanığın ... türbesine yönelik eyleminin gece vakti sayılan saat 02.13'te gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, adı geçen türbeye yönelik hırsızlık suçundan hüküm kurulurken sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından; türbelerde yer alan kilitli hâldeki bağış kutularından para çalınması şeklindeki eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde öngörülen bina içerisinden hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması ve mala zarar verme eylemlerinin de türbe vasfında bulunan yerdeki eşyaya yönelik olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 153. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde sanık hakkında aynı Kanun'un 152/1-a maddesi uyarınca uygulama yapılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedenleri yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2012 tarihli ve 2011/500 Esas, 2012/1010 Karar sayılı ilâmında tehdit suçundan hükmedilen 5 ay hapis cezası ile ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının 04.04.2019 tarihli ek karar ile uzlaşmanın sağlanması nedeniyle düşürülmesine karar verildiği, bu itibarla; anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olan 19.10.2012 tarihinde infaz edilen Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2008 tarihli ve 2007/339 Esas, 2008/277 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 188/3. maddesine uyan suçtan verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına ve sanık hakkında "Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2008 tarihli ve 2007/339 Esas, 2008/277 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 188/3. maddesine uyan suçtan verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2012 tarihli ve 2011/500 Esas, 2012/1010 Karar sayılı ilâmı ile tehdit suçundan hükmedilen 5 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine,"' ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.