Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/965 E. 2026/4423 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1764 E., 2023/2902 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; "suç vasfında hataya düşüldüğüne, TCK'nın 143. maddesinden uygulama yapılamayacağına, TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine, beraate karar verilmesi, aksi taktirde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması ve koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi kararında "sanık hakkında ilk derece mahkemesince 2. kere mükerrirlik hükümleri uygulanmasına esas alınan ilamın eski yasa uyarınca verilen hüküm olması nedeniyle sanık hakkında 2. kere mükerririlik koşulları oluşmadığı, ancak sanığın 2. kere mükerrirliğe uyan Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2018 tarihli 2018/4 Esas 2018/481 Karar sayılı 19.04.2018 tarihli TCK'nın 292/1, 62, 58. maddeleri uyarınca hükmedilen 5 ay hapis cezasına ilişkin ilam tekerrüre esas alınarak yine sanığın 2. kez mükerrerliğine karar verildiği" belirtilmiş ise de, Bölge Adliye Mahkemesinin tekerrüre esas aldığı Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan ilâmının yerine getirilme tarihinin 22.09.2018 olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b fıkrası dikkate alındığında, incelemeye konu olan hırsızlık suçunun, Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin bahsi geçen ilâmının infaz tarihinden 3 yıl geçtikten sonra ( 01.08.2022 tarihinde) işlenmesi karşısında; bu ilâmın tekerrüre esas alınamayacağının, aksine ilk derece mahkemesince doğru olarak ikinci kez mükerrerliğe esas alınan Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesince 14.01.2020 tarihinde verilen 2018/11 98... /79 Karar sayılı 10.02.2021 tarihinde kesinleşen TCK'nın 142/1-e, 143, 58. maddelerinden hükmedilen 2 yıl 4 ay hapis cezasına dair ilâmının tekerrüre esas alınarak uygulama yapılmasında her hangi bir isabetsizlik bulunmadığının Bölge Adliye Mahkemesince gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına ve yerine ''Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesince 14.01.2020 tarihinde verilen 2018/11 98... /79 Karar sayılı 10.02.2021 tarihinde kesinleşen TCK'nın 142/1-e, 143, 58. maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 4 ay hapis cezasına dair ilâmının tekerrüre esas alınarak sanığın ikinci kez mükerrerliğine karar verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN

ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 10. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.