Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6331 E. 2026/10693 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2022/3900 E., 2024/522 K. SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun'un 291/1. maddesi gereğince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine " yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2017 tarihli ve 2016/610 Esas, 2017/597 Karar sayılı ilamında, sanığın suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeni ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 35... . maddeleri uyarınca verilen ve 10.10.2020 tarihinde kesinleşen 1 yıl 15 gün hapis cezasını içeren Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/159 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu aykırılığın aynı Kanun'un 303/1 maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm kısmından 7 numaralı bendin çıkarılıp, yerine ''sanık hakkında Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/159 Karar sayılı ilâmında yer alan hırsızlık suçundan verilip, 10.10.2020 tarihinde kesinleşen, 1 yıl 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına'' cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.