Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5424 E. 2026/10939 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/879 E., 2023/3306 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

1)Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığa Bölge Adliye Mahkemesince, "5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi gereğince yasal süresi içerisinde temyiz nedenlerinin gösterilmemesi halinde temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden itibaren yedi (7) gün içerisinde ... ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle temyiz gerekçelerini içeren ek dilekçe verebileceği" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin 22.12.2023 tarihinde usûlüne uygun olarak yapıldığı, fakat sanığın 25.12.2023 tarihli temyiz dilekçesinde herhangi bir gerekçe sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, 2)Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; "Müvekkili hakkında orantısız cezaya hükmolunduğuna, bileşik suç hükümleri gereği olayda yalnızca hırsızlık suçunun oluştuğuna, sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirebilmesi için pencereye zarar vermesinin zorunlu olduğuna ve TCK 61. madde hükümleri dikkate alınarak karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.