Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4320 E. 2026/8631 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1454 E., 2023/4812 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, düzeltilerek onama

I. Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik sanık ...'un temyiz isteminin incelenmesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve sanıklar müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ...'un temyiz isteminin "suçtan dolayı yaşadığı vicdani rahatsızlıktan dolayı kolluk kuvvetlerine kendini ihbar ettiğine ve olayın aydınlatılmasında elinden gelen yardımda bulunduğuna ancak bu hususların dikkate alınmadığına"; sanıklar müdafiinin temyiz isteminin ise "eksik inceleme ile üst sınırdan mahkûmiyet hükümleri kurulduğuna, katılanın somut zararının sanıklarca karşılandığına, eylemin gece vakti işlendiğine dair bilimsel bir değerlendirme yapılmadığına, sanıkların olaydan birkaç gün sonra pişman olup kolluğa giderek olayı anlattıklarına, bu kapsamda etkin pişmanlık ve lehe olan kanun maddelerinin uygulanması gerekirken yapılmadığına, sanıkların olayda herhangi bir menfaat elde etmediklerine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl 8 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 143/1. maddesi ile 1/2 oranında artırım yapılırken 7 yıl 18 ay hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu 8 yıl 6 ay hapis cezasına, bu cezadan da aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanırken 6 yıl 13 ay yerine 7 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini, 2- Sanık ...'un adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2018 tarihli ve 2017/4 52... /374 Karar sayılı ilâmında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, hangi cezanın tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında kurulan hüküm fıkrasından (A-1-2), (B-1-2) ve (C-1-2) numaralı "Sanığın eylemini gece vakti işlediği anlaşıldığından TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezada takdiren yarı oranında arttırım yapılarak sanığın 8 YIL 6 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" cümlelerinin çıkartılarak, yerlerine "Sanığın eylemini gece vakti işlediği anlaşıldığından TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezada takdiren yarı oranında arttırım yapılarak sanığın 7 YIL 18 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin; (A-1-3), (B-1-3) ve (C-1-3) numaralı "TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca sanığın geçmişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki pişmanlığını gösteren davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni sayılarak cezada 1/6 oranında indirim yapılmak sureti ile sanığın NETİCETEN 7 YIL 1 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" cümlelerinin çıkartılarak, yerlerine "TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca sanığın geçmişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki pişmanlığını gösteren davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni sayılarak cezada 1/6 oranında indirim yapılmak sureti ile sanığın NETİCETEN 6 YIL 13 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin; sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Sanığın adlî sicil kaydına esas İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2019 kesinleşme tarihli, 2017/452 Esas, 2018/374 Karar sayılı ilâmına konu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-l. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçu nedeniyle hükmolunan 3 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.