Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4337 E. 2026/8630 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2743 E., 2024/108 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Her ne kadar Tebliğname'de sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin görüş bildirilmiş ise de, sanık ... müdafiinin 19.01.2024 tarihli dilekçesinde temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, temyiz incelemesinin kapsamının sanık ... hakkında hırsızlık suçundan; sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I. Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanığın kaynak makinesi ile şahsi bir işi olmasından ve şikâyetçiyi tanımasından dolayı kaynak makinesini diğer sanıkla birlikte aldıklarına, kilidi kırarak dükkana girmediklerine, dükkan kapısının açık olduğuna, polisler aradığında kaynak makinesini teslim ettiklerine, dosyada kapıda kilit bulunduğuna dair somut delil olmadığına, kapının kırıldığına dair herhangi bir delil ya da tanık bulunmadığına, sanığın dükkandan başkaca şeyler de alabilecek durumu varken şikâyetçiyi tanıdığı için ihtiyacı olan kaynak makinesini aldığına, bu durumun hırsızlık kastıyla hareket etmediğini gösterdiğine, suçun unsurlarının gerçekleşmediğine, olayın tam olarak gerçekleşme zamanının belli olmadığına, gece vakti işlendiğine dair dosyada tutanak bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken sanığın cezalandırılmasının yasaya aykırı olduğuna, suçu kabul etmemekle birlikte eylemin basit hırsızlık suçunu oluşturduğuna, malın değerinin azlığı nedeniyle indirim yapılması gerektiğine, sanığın lehine olan hükümlerin ve indirim hallerinin uygulanması gerekirken üst sınırdan ceza verildiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise "kişisel işleri nedeniyle kaynak makinesine ihtiyacı olmasından dolayı şikâyetçinin dükkanında duran kaynak makinesini sanıkların birlikte aldıklarına, kilidi kırarak dükkana girmediklerine, dükkan kapısının açık olduğuna, polisler aradığında kaynak makinesini teslim ettiklerine, sanığın makineyi hırsızlık kastıyla almadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, suçun işleniş şekli, alınan eşyanın kullanımı ve geri iade edilmesi hususları dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 146. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, kullanma hırsızlığı suçunun şikâyete tabii olup şikâyet bulunmaması nedeniyle mahkûmiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan kararlara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.