Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4222 E. 2026/8533 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanıklar müdafiinin temyiz isteminin "Sanıkların atılı suçu işlediklerine dair kesin ve somut delil bulunmadığına, bilirkişi raporunda aracın kilitli olup olmadığının belli olmadığı yönünde görüş bildirilmesine rağmen mahkemenin TCK'nın 142/2-h maddesine göre uygulama yapmasının hatalı olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Katılanın soruşturma aşamasında; aracını park edip ilk kez pazar yerine gittiğinde aracın kapılarını kilitlediğine, geri gelip elindeki eşyaları aracına bıraktıktan sonra ikinci kez pazar yerine gittiğinde ise aracın kapılarını kilitleyip kilitlemediği hususunda emin olmadığına ilişkin beyanı, yine kovuşturma aşamasında alınan 28.06.2021 tarihli bilirkişi raporunda katılanın aracın kapısını kilitleyerek mi yoksa kilitlemeden mi gittiğinin kamera açısından tespit edilemediğinin belirtilmesi, ayrıca kolluk tarafından düzenlenen tutanakta araç kapı ve camlarında zorlama izinin olmadığının tespit edildiği de nazara alındığında sanıkların eylemlerinin uzlaşma kapsamında kalan 5237 sayılı Kanun'un 141. maddesine uyduğu gözetilmeden İlk Derece Mahkemesince aracın kapısının kilitli olduğu kabul edilerek aynı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması; Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Antalya 36. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.