Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3580 E. 2026/8185 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2281 E., 2023/3578 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurunun esastan reddi, düzeltilerekistinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onaması, bozma

I- Sanık hakkında şikâyetçi ... ve katılan ...’e yönelik hırsızlık ve şikâyetçi ...’a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik verilen 05.01.2024 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.01.2024 tarihli ve 2023/2281 Esas, 2023/3578 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemelerinin temyizi mümkün olmaması karşısında; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.01.2024 tarihli ve 2023/2281 Esas, 2023/3578 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, II- Sanık hakkında katılanlar ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılanlar ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "hükmolunan ceza miktarının yüksek olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın aynı apartmanda bulunan farklı dairelerin önündeki ayakkabıları çalması şeklinde gerçekleşen olayda, çalınan ayakkabıların farklı dairelerin önünden alınması nedeniyle mağdur sayısınca hırsızlık suçu oluştuğu gözetilmeden sanığın tek suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmesi, 2- Sanığın katılan ...’in ... marka spor ayakkabısı ile diğer katılan ...’in Nike marka kadın ve ... marka erkek ayakkabılarının ikinci el piyasa değerlerinin kolluk marifetiyle ikinci el piyasa değerlerini bişen bir uzman tarafından belirlenip, sonucuna göre sanık hakkında değer azlığına ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması, 3- Sanık hakkında ilk derece mahkemesince tekerrüre esas alınan ilam adının gerekçe kısmında aynı zamanda ilamın birden çok ceza içermesi sebebiyle 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 62. maddesi gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezasının esas alınması gerektiği de gözetilmeden- Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/124 E. ve 2019/317 K. sayılı ilamı olduğu belirtilmesine rağmen hüküm kısmında sanığa ait olmayan Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/581 E. Ve 2020/558 K. sayılı ilamının tekerrüre esas olduğunun belirtilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, aynı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.