Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2300 E. 2026/6119 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/2300
- Karar No
- 2026/6119
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2382 E., 2023/821 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, "hapis cezasının üst sınırdan verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, cezaevinde olmasından dolayı zararı karşılayamadığına, bu sebeple hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine"; sanık müdafiinin temyiz isteminin, "eksik inceleme yapıldığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin, takdiri indirim sebeplerinin uygulanmamasının ve üst sınırdan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, suç saatinin gece vakti olmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir.Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmiş ise de; ikinci kez mükerrirliğe esas alınan İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2018 tarihli ve 2018/462 Esas, 2018/729 Karar sayılı kararında tekerrüre esas alınan Iğdır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/251 Karar sayılı ilâmına konu 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen basit hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle, bu ilâm sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uyarlama yargılaması yapılmış ise sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması ve tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2018 tarihli ve 2018/462 Esas, 2018/729 Karar sayılı kararında resmi belgecilikte sahtecilik suçundan hükmedilen ceza miktarı 1 yıl 8 ay hapis cezası olmasına rağmen 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak yazılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Van 4. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.