Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5915 E. 2026/10421 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/41 E., 2024/228 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, sanığın müştekinin zararını gidermek istediği hususunun dikkate alınmadığına, gerçek içtima uygulamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2019 tarihli ve 2019/382 Esas, 2019/553 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması sebebiyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına karar verilmiş ise de, bu ilama konu edilen ve tekerrüre esas alınan Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/494 Esas, 2014/223 Karar sayılı kararın sanığa ait olmayan bir ilâm olduğu anlaşıldığından, Ankara 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2019 tarihli ve 2019/382 Esas, 2019/553 Karar sayılı ilam nedeniyle ikinci kez mükerrirliğin söz konusu olamayacağı, sanığın adlî sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarıltılarak, yerine “Sanığın adlî sicil kaydında yer alan Ankara 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2019 tarihli ve 2019/382 Esas, 2019/553 Karar sayılı hükmü ile verilen 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezasından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 74. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.