Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2274 E. 2026/6177 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/2274
Karar No
2026/6177
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3311 E., 2023/4191 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "kararın yeterli gerekçeyi içermediğine, kararı veren mahkemenin iddia ve savunmaları tartışması, delilleri değerlendirmesi, sanık lehine ve aleyhine hususları araştırması gerekirken, kararda bu hususların yer almadığına, kesin hukuka aykırılık hali olarak belirtilen bu sebep kapsamında kararın öncelikle bozulması gerektiğine, sanığın ifadesinde kullandığı ilaçların kendisinde dengesizlik yaptığını belirttiğine, buna karşılık yapılan yargılamada sanığın reçeteli bir ilaç kullanıp kullanmadığı, akıl hastalığının olup olmadığı konusu araştırılmadan aleyhinde karar verildiğine, sanığın hırsızlık suçunu işleme kastı bulunmadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte müştekinin evinde bulunan sanığın o sırada elinde bir hırka tutuyor olmasının hırsızlık suçunun oluşması için yeterli olmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/2274, K. 2026/6177, T. 07.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-2274-e-2026-6177-k-8562e9315e08