Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/6940 E. 2026/1961 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/6940
- Karar No
- 2026/1961
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR TARİHİ : 07.05.2024 SAYISI : 2023/1687 E., 2024/904 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet KARAR : İlk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak, sanık hakkında mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli ve 2022/584 Esas, 2023/329 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e bendi gereği beraatine, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.
B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2023/1687 Esas, 2024/904
Karar sayılı kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada
İlk Derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18, 3/23. ve 5/2. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddesi gereğince neticeten 6 ay 20 gün hapis ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiin temyiz sebepleri; 5271 sayılı Kanun'un 119/4. maddesine aykırı olarak yapılan arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, yerel mahkeme kararının da bu doğrultuda olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesince sırf sanığın arama işlemine itiraz etmemesi nedeniyle arama hukuka uygun yapılmasa da geçerli kabul edilerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, hukuka aykırı aramanın sanık aleyhine delil teşkil edemeyeceğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığa ait .......... Market isimli iş yerinde Sulh Ceza Hâkimliğinden alınan iş yerinde ve müştemilatında arama yapılmasına ilişkin adlî arama kararı ile yapılan aramada, 13 litre ... kaçağı alkollü içki ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.04.2025 tarihli ve 2024/10-360 Esas, 2025/151 Karar sayılı, 18.06.2025 tarihli ve 2024/7-381 Esas, 2025/259 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi;
5271 sayılı Kanun'un 119/4. maddesinin "Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulur." açık, amir hükmüne aykırı olarak sanığın iş yerindeki aramanın, o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmaksızın yapılması nedeniyle icrası bakımından hukuka aykırı ve bu arama işlemi sırasında ele geçirilen suça konu eşyanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş yasak delil niteliğinde olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 217. maddesinde hâkimin ancak hukukun izin verdiği yöntemlerle elde edilen delilleri dikkate alabileceğinin hüküm altına alındığı, anılan Kanun'un 206/2-a bendinde de ortaya konulmak istenen delilin kanuna aykırı olarak elde edilmiş olması hâlinde reddolunacağı belirterek hukuka uygun elde edilmeyen delillerin ispat aracı olarak kabul edilmeyeceği ve hükme esas alınamayacağının açıkça düzenlenmiş olması, aksi yönde bir uygulamanın izah edilen gerekçelerle Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı Kanun'un 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına aykırı olacağının anlaşılması karşısında; sanığın iş yerindeki arama işleminin ve bu işlem sonucunda elde edilen delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğinin kabulünün gerektiği gözetilmeden, sanığın müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 07.05.2024 tarihli ve 2023/1687 Esas, 2024/904 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. maddeleri gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2026 tarihinde karar verildi.