Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/215 E. 2025/1497 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/340 E., 2023/396 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma I - Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2021/340 Esas, 2023/396 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık ...'ın SEGBİS vasıtasıyla yüzüne karşı 26.09.2023 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 30.10.2023 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II - Sanıkların temyiz istemlerinin incelenmesinde, Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, iddianame ile sanık ...'a yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanık ...'a atanan zorunlu müdafii, bozma sonrası hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan yargılamaya devam edilerek hırsızlık suçu ve bu suç ile birlikte işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması, 2. Şikâyetçinin iş yerini olay akşamı saat 20.30 sıralarında kapattığını, sabah saat 10.00'da iş yerini açtığında hırsızlığın gerçekleştiğini fark ettiğini beyan ettiğinin, sanıkların suç saatine ilişkin bir beyanlarının olmadığının, suç saatinin tespit edilebileceği başkaca bir delilin de dosya kapsamında bulunmadığının ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 17.47’de başlayıp, 05.53'te sona erdiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarının gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması, 3. Sanık ...'ın mahkemede alınan 07.05.2015 tarihli savunmasında, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına dair isteğinin, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim hükümlerinin uygulanması talebini de içerdiği halde, bu konuda olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmemesi, 4. Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca, bir kat artırım yapılması gerekirken, 1/2 oranında artırım yapılması suretiyle eksik ceza tayinleri, 5. Sanıklar hakkında Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sanıklar tarafından temyiz edilen 03.03.2016 tarihli kararda; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan 1'er yıl hapis cezalarına ilişkin hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, sanıklar hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan sanık ... hakkında 1 yıl 6 ay ve sanık ... hakkında 1 yıl 3 ay hapis cezalarının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 1'er yıl hapis cezaları üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 6. Sanıkların eylemi dosya içeriğine uygun şekilde iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu olarak kabul edildiği halde uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddesi yerine, 116/1-4. maddesi olarak gösterilmesi, 7. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, 8. Hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.