Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7533 E. 2024/17644 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/407 E., 2022/370 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarında alt sınırdan hüküm kurulduğu hâlde suç tarihi itibarıyla hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın alt sınırı 2 yıl hapis cezası olmasına rağmen Mahkemece teşdit gerekçesi gösterilmeksizin sanıkların takdiren 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi, 2- Suça konu eşyaların katılanın deposundan çalındığı olayda, katılanın hurdacılık yaptığını ve gecekondu olan ve konut olarak kullanılmayan evi eşyalarını koymak için depo olarak kiraladığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan ve herhangi bir ticari faaliyet sürdürülmeyen bina niteliğindeki yerin iş yeri olarak sayılayamayacağı dikkate alınarak, unsurları itibariyle oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan dolayı sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması, 3- Kabule göre de; a) Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükümler kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesi uyarınca tayin olunan 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılması sırasında 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, b) Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, c- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324. maddesinin 2 ve 3. fıkralarında yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak halinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerinin ne şekilde tahsil edileceğinin belirtilmemesi, d- Suç tarihinde sanık ...'in adli sicil kaydında sabıkasının bulunmadığı, sanık ...'nin ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kayıtlar bulunsa da bu kayıtların suç tarihine göre erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel mahkûmiyet sayılamayacağı gözetilmeden, sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları, pişmanlık duyup duymadıkları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile ertelemesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği hususunun değerlendirilmesi gerekirken “sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmiş olması da dikkate alındığında TCK'nın 51. Maddesine göre cezanın ertelenmesine yer olmadığına, ” ve "Suç tarihi itibariyle sanığın daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkum olması ve hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması da dikkate alınarak CMK'nın 231/5-6 maddesi uyarınca yasal koşulları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına," biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde kazanılmış hakkın gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.