Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/7037 E. 2025/321 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/114 E., 2021/239 K. SUÇLAR : Kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama I- Sanığın kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, bu tarihten sonra verilen kararların istinaf kanun yoluna tabi olduğu, sanık hakkında kasten yaralama suçundan 06.03.2020 tarihli iddianame düzenlendiği, Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2020 tarihli 2020/164 Esas, 2020/196 Karar sayılı kararı ile birleştirme kararı verildiği, birleştirme kararı üzerine yapılan inceleme sonucunda kararın 19.04.2021 tarihinde verildiği, kararın daha önceden Yargıtayın esasa ilişkin incelemesinden geçmediği, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı Kanun'un 8/1. fıkrasının uygulanma koşullarının bulunmadığı ve hükmün CMK'nun 272. maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, sanığın istinaf talebi ile ilgili karar verilmek üzere yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, II. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığın icra hareketlerini elinde olmayan sebeplerle tamamlayamadığı belirtilip, teşebbüse dair indirimin doğru olarak uygulanmasına karşın, uygulama maddesi olan TCK’nın 35. maddesinin yazılmaması, mahallinde tamamlanabilir yazım noksanlığı olarak kabul edilmiştir, Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.