Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6916 E. 2025/1534 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/277 E., 2021/159 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sadece sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik ve aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I. Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıklar hakkında bozma öncesi iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 16.02.2016 tarihli hükümlere yönelik sadece sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin bulunduğu ve aleyhe temyiz istemi bulunmadığının anlaşılması karşısında, yeniden hükümler kurulurken bozma öncesi kurulan hükümlerdeki sonuç ceza olan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezalarının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden sanıklar hakkında yazılı şekilde 1 yıl 4 ay hapis cezalarına hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin başlıkta yer alan dördüncü bendinden sonra gelmek üzere “1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanıklar ... ve ...'ın cezalarının 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezaları üzerinden infazına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar ... ve ... müdafileri ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesine gelince; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin de 28.06.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar tarafından, şikâyetçiye ait kilitli durumdaki iş yerinin giriş kapısının demirlerinin kesilmesi ve o şekilde teşebbüs aşamasında bırakılması şeklindeki eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, 142/1-b maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Suçun gece vakti işlenmiş olması nedeniyle arttırım yapılırken, suç tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca, yarı oranında arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/4 oranında artırım yapılmak suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.