Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4877 E. 2025/1502 K. – İşyeri Dokunulmaz

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/808 E., 2023/727 K. SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanık kısa kararın açıklandığı 07.12.2023 tarihli duruşmada bulunduğu cezaevinden getirtilip hazır edilerek hüküm yüzüne karşı verilmiş ise de, yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltıldığı, 19.12.2023 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğunun kabulü gerektiği, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Mahkemenin bozma üzerine 11.07.2019 tarihli ve 2019/197 Esas, 2019/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, ancak SEGBİS vasıtasıyla sanığın yüzüne karşı verilen kararın yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla karara itiraz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltıldığı anlaşılmakla; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usûlüne uygun olarak kesinleşmediği, kesinleşmeyen karar için de denetim süresi başlamayacağı için bu süre içerisinde kasıtlı suç işlendiğinden de bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının bulunmaması sebebiyle Yerel Mahkemece verilen 07.12.2023 tarihli ve 2023/808 Esas, 2023/727 Karar sayılı hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu, hukuki değerden yoksun olan mahkûmiyet kararlarının da dava zamanaşımını kesmeyeceği nazara alınarak yapılan incelemede: Sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2 ve 119/1-c maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 06.11.2014 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye değişik gerekçeyle uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.