Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6241 E. 2025/17669 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2984 E., 2020/2383 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hükümler tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından verilen beraat kararlarının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılıp ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin; sanıkların toplam 11 dosyadan yargılanması başka suçtan yakalandıklarında bizzat kendi vermiş ifadelerinden dolayı olduğuna, ancak bu ifadelerde, kimin kapısının çalındığına ilişkin bir beyanın bulunmadığına, katılanın kapısının sanıklar tarafından çalındığına ilişkin duraksamaya yer vermeyecek bir delil bulunmadığı gibi, sanıklar tarafından isim veya yer göstererek bir beyan/ikrar da bulunmadığına, birbirinin tamamen aynısı olan bu 11 dosyada hırsızlandığı iddia olunan kapının hangi adresteki kapı olduğunun bile belli olmadığına, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her tür şüpheden uzak delil bulunmadığından ceza dairesinin mahkûmiyet kararının dosya içeriğine uygun olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamında; Bölge Adliye Mahkemesince yapılan duruşmada sanıklara verilen süre içerisinde katılanın belirttiği zararın giderildiğine dair dosyaya 01.12.2020 tarihli dekont sunulduğu anlaşıldığından sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'de yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.