Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6581 E. 2025/18709 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/6581
Karar No
2025/18709
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3413 E., 2020/2651 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2019/3413 Esas, 2020/2651 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 1- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2019/3413 Esas, 2020/2651 Karar sayılı kararında yalnızca temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-495 Esas, 2021/116 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından temyiz dilekçesinde temyiz sebebi bulunmayan sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi ile 2- Yokluğunda verilen kararın, 17.05.2017 tarihli duruşmada kamu davasına katılma talebinde bulunan ve katılma talebi karara bağlanmayan şikâyetçi ...'a tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde bilgi ve belgeye rastlanmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunan şikâyetçi ...'a gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak (öncelikle şikâyetçinin son bilinen adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine MERNİS şerhi yazılarak tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğinin yapılması, tebliğ-tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/6581, K. 2025/18709, T. 22.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-6581-e-2025-18709-k-dc3f83fcf356