Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3586 E. 2025/12648 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2019/2841 E., 2020/908 K. SUÇ : Hırsızlık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin, temyiz isteminin sanığın sadece bahçede bulduğu güvercini aldığına ve olay yeri civarında polise teslim ettiğine, herhangi bir kapıyı zorlamadığına ve konuta girmediğine, malın değerinin azlığı ve şikayet yokluğu göz önünde bulundurulduğunda mahkumiyet hükmünün hukuka aykırı olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suç teşkil eden herhangi bir eylemi bulunmamasına rağmen, istinaf mahkemesi yerel mahkeme tarafından verilen hükmü onadığına, hırsızlık suçu yönünden ceza almasını gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin delil olmadığına, haklı bir gerekçe gösterilmeden lehe olan yasa maddelerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar müdafilerinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; 1-Suça konu 1 adet güvercinin değerinin, şikâyetçinin beyanına göre 50,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi, 2- Sanıklara yargılama gideri olarak yükletilen müdafiilik ücretinin, sanığı savunmak üzere avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanmasının yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin sanıklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana 8. Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.