Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29774 E. 2026/9158 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/29774
Karar No
2026/9158
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi TARİHLERİ : 22.06.2023 SAYISI : 2022/2114 E., 2023/1890 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin; şüphe olduğu, delil olmadığı ve beraat kararı verilmesine yönelik, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise, sanığın suçu işlemediğinden beraat kararı verilmesi ve eksik inceleme yapıldığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi uygulamasına esas alınan ilamında birden fazla mahkûmiyet hükmünün bulunduğu anlaşılmakla, en ağırının infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı kabul edildiğinden ve sanık ...'ın adlî sicil kaydındaki yazılı en ağır mahkûmiyeti olan İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2005 tarihli, 2005/378 Esas ve 2005/311 Karar sayılı kararına konu olan yağma suçundan hükmedilen 8 yıl 4 ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, sanıkların müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/29774, K. 2026/9158, T. 13.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-29774-e-2026-9158-k-ee62c74b498a