Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/27897 E. 2026/6886 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/27897
Karar No
2026/6886
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2859 E., 2023/2637 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I - İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2022/2859 Esas, 2023/2637 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Göle Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2019/393 Esas, 2022/154 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 119/1-c ve 43. maddeleri uyarınca kurulan 2 yıl 6 ay hapis cezası ve sanık ... hakkında aynı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 43... . maddeleri uyarınca kurulan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizlerin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II - Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "müvekkilinin soruşturma aşamasında diğer sanık ile birlikte katılanın televizyonlarını aynen iade ettiğine ve pişman olduğunu dile getirdiğine, yine kovuşturma esnasında suçunu ikrar ettikten sonra etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istediğini dile getirdiğine, mahkemece bu husus göz önünde bulundurulmadan hüküm kurulduğuna, mahkeme tarafından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "müvekkilinin aşamalarda yapmış olduğu savunmalarında çelişki olmaksızın ve samimi bir şekilde yaşanan olayı anlattığına, pişmanlık duyduğunu dile getirdiğine, müvekkilinin sabıka kaydı incelendiğinde, herhangi bir sabıkasının olmadığının ve dolayısıyla suç işlemekten çekinen bir yapısı olduğunun anlaşıldığına, buna rağmen mahkemece alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza tayinine gidildiğine, bunun hakkaniyetle bağdaşmadığı gibi ceza hukukunun amacına da açıkça aykırı olduğuna, müvekkilinin katılanın zararını gidermek istediğini ve etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğini beyan ettiğine, ancak katılanın zararını olduğundan fazla beyan ederek fahiş taleplerde bulunduğuna, tanık beyanları incelendiğinde, televizyonların çalışır vaziyette katılana teslim edildiğinin sabit olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Göle Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/27897, K. 2026/6886, T. 21.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-27897-e-2026-6886-k-ff98b9b04956