Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/27728 E. 2026/11574 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2690 E., 2023/473 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine, temyiz isteminin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu, sanık ...'un iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin temyiz isteminin, Bölge Adliye Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli ek kararı ile reddedildiği, ek kararın sanık ...'a tebliğ edildiği ve sanık ...'un ek kararı temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede; I. Sanık ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 04.05.2023 tarihli ve 2021/2690 Esas, 2023/473 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, Tebliğname'ye uygun olarak temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'un temyiz isteminin, suçu işlemediğine, diğer sanığın elinde anahtar olduğu için güvenip gittiğine, kolluk kuvvetlerine çayı teslim ettiğine ilişkin olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, etkin pişmanlık hükümlerinin en üst oranda uygulanması gerektiğine, suçun nitelendirilmesinde hataya düşüldüğüne, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin olduğu; sanık ...'ın temyiz isteminin, hükümden önce ailesi tarafından ödeme yapıldığına, bu hususun araştırılmadığına, TCK'nın 168. maddesinden yararlanıp yararlanamayacağının değerlendirilmediğine, alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin belirtilmediğine, suçun nitelendirilmesinde hataya düşüldüğüne, kilit kırma durumunun olmadığına, eylemin TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kaldığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıkların suç tarihinde sanık ...'ın soruşturmadaki beyanına göre saat 05.00 sıralarında gündüz vakti, şikâyetçinin evinin önünde sokak üzerinde kilitli olarak park edilmiş aracının kapısını açarak, araç içinden oto teybi, içinde banka kartları ve kimlikler bulunan cüzdan ve parfüm ile şikâyetçinin işyerinin kumanda anahtarını çaldıkları, araç içinde şikâyetçinin işyerinin kartvizitini bularak, taksi ile farklı mahallede bulunan işyerine gittikleri, güvenlik kamera görüntülerine göre aynı gün saat 05.39 sıraları gündüz vakti, ellerindeki kumandayla şikâyetçinin işyerinin darabasını açarak içeri girdikleri ve işyerinden cep telefonu, kulaklıklar ve çay çaldıklarının anlaşıldığı olayda, sanıkların içerisinden hırsızlık yaptıkları aracın ve işyerinin farklı mahallelerde bulunması, ilk eylemin tamamlanmasından sonra şikâyetçinin işyerine gitmeleri ve arada yarım saatten fazla zamanın geçmesi hususları bir arada nazara alındığında, sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında şikâyetçiye yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.