Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2752 E. 2025/10724 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/2752
- Karar No
- 2025/10724
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3427 E., 2019/2891 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama 1- Sanıklar hakkında şikâyetçi ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen;“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, 2- Sanıklar hakkında şikâyetçiler ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ve değer azlığını hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 142/1-h şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, sanıklar müdafilerinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Dosya içerisinde mevcut olan ve şikâyetçi ...’in iş yerinden yapılan eyleme ilişkin kamera görüntü ve saatlerinin yer aldığı tutanak içeriğine göre, kamera saatinin, güncel saatten 38 dakikada geri olduğu belirtildiği ve bu haliyle eylemin saat 06.08.20 ile saat 06.59.17 arasında gerçekleştiği, şikâyetçi ...’in iş yerinden yapılan eylemin ise kendi beyanına göre saat 06.15 sıralarında gerçekleştiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin, saat 07.13 olduğu, gece vaktinin saat 06.13'te sona erdiği belirlenmekle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanıklar lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve atılı suçun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezaların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143/1. maddesiyle artırılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.