Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/26369 E. 2025/8658 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/26369
- Karar No
- 2025/8658
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1503 E., 2023/1536 K. SUÇLAR : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2019/449 Esas, 2021/59 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2021/858 Esas, 2021/2537 Karar sayılı kararı ile " Dairemizce de benimsenen Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 23/09/2020 tarih 2020/1421 esas 2020/9249 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK' nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. Maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK' nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK' nın 150/3. Maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması ve savunmasının müdafii huzurunda alınması gerekirken, müdafi huzurunda savunması alınmadan yargılamaya devam edilerek karar verilmesinin, CMK' nın 289/1-e maddesinde yer alan duruşmada bulunması zorunlu olan kişilerin yokluğunda karar verilmesine ilişkin düzenlemeye açıkça aykırılık oluşturduğu ve suç nedeniyle oluşan maddi zararın miktarının tespiti, bunun mümkün olmaması halinde ise bilirkişi marifetiyle zarar miktarı tespit ettirilip, zarar miktarının sanığa bildirilmesinden sonra, bu zararı gidermesi için sanığa makul bir süre verilmesi ve sanık tarafından zararın giderilmesi halinde sanık hakkında TCK' nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi" nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2021/858 Esas, 2021/2537 sayılı kararının ve bu karar üzerine yeniden yargılama yapan Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2021/1065 Esas, 2023/181 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.