Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/26121 E. 2025/13999 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/26121
- Karar No
- 2025/13999
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2022/639 E., 2023/659 K. SUÇ: Hırsızlık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Dairemizin 11.04.2022 tarihli bozma ilâmından önce Mahkemenin 31.03.2016 tarihli ve 2016/5 Esas, 2016/345 Karar sayılı ilâmıyla hükmedilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen kararda, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 143/1 ve 168/1. maddeleri uyarınca sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 143/1 ve 62. maddeleri uyarınca uyarınca hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi yerine, sanığın sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 143/1. ve 62. maddeleri uyarınca sanığın 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek, sanık hakkında hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına'' karar verilmek suretiyle sair yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.