Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/25707 E. 2025/8859 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/25707
- Karar No
- 2025/8859
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/714 E., 2023/1113 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık ...'in temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, sanık ...'ın kısa kararın açıklandığı 04.05.2023 tarihli duruşmada SEGBİS vasıtasıyla hazır edilerek hüküm yüzüne karşı verilmiş ise de, yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi ve hükmün tefhim edildiği tarihten itibaren 15 gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmek suretiyle yanıltıldığı, bu nedenle sanık ...'ın 16.05.2023 tarihli temyiz isteğinin de süresinde olduğunun kabulü gerektiği, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I - Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı hırsızlık suçundan 20.10.2015 tarihinde kurulan mahkûmiyet hükmünün temyizi üzerine Dairemizin 20.12.2022 tarihli ilâmı ile düzeltilerek onanmasına karar verilerek kesinleştiğinden, kesinleşen hüküm yönünden yeniden kurulan ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve infaz kabiliyeti bulunmadığından yok hükmünde olmakla, hukuken varlık kazanmayan bu kararın temyize konu edilmesi mümkün bulunmadığından 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince sanık ...'in temyiz isteminin REDDİNE, II - Sanıklar ... ve ... hakkında suçtan zarar gören şirket adına kayıtlı 16 ... 593 sayılı plaka hırsızlığı suçundan, sanık ... hakkında katılan ...’ya karşı hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde, Dairemizin 20.12.2022 tarihli ilamı ile sanık ... hakkında katılan ...’ya karşı konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün de bozulmasına karar verildiği halde bozma sonrası bu suçtan herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, zamanaşımı içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüş; adlî sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık ... hakkında katılan ...’ya karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği halde suçtan zarar gören şirket adına kayıtlı 16 ... 593 sayılı plaka hırsızlığı suçundan kurulan hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak, 1. Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan ve katılan ...’ya karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2014 tarihli ve 2013/655 Esas, 2014/240 Karar sayılı ilamında, birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Sanıklar hakkında, Dairemizin 20.12.2022 tarihli ilâmından önceki hüküm sanıklar tarafından temyiz edildiğinden, sanıklar hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda suçtan zarar gören şirket adına kayıtlı 16 ... 593 sayılı plaka hırsızlığı suçundan kurulan hükümde tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezalarının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 10 ay hapis cezası üzerinden infazlarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 307/son maddesi uyarınca sanıkların 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanık ... hakkında katılan ...’ya karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümde Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2014 tarihli ve 2013/655 Esas, 2014/240 Karar sayılı ilamındaki 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamındaki hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi; sanıklar hakkında suçtan zarar gören şirket adına kayıtlı 16 KB 593 sayılı plaka hırsızlığı suçundan kurulan hükmün hüküm fıkralarından "... kararın sadece sanıklar tarafından istinaf edildiği ve aleyhe istinaf talebi de bulunmadığı anlaşılmakla 5271 sayılı CMK nın 307/son fıkra "kazanılmış hak" ilkesi gereğince sanıkların 10 AY HAPİS CEZASI İLE AYRI AYRI CEZALANDIRILMALARINA," ilişkin ibare çıkarılarak yerine "... Kararın sadece sanıklar tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz talebi de bulunmadığı anlaşılmakla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanıkların CEZALARININ 10 AY HAPİS CEZASI ÜZERİNDEN İNFAZINA," ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.