Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6807 E. 2025/15915 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2234 E., 2021/1364 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ve mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1, 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine dair verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, ismini gizli tutmak isteyen tanığın temin edilerek tanıklıktan çekinme hakkı olmadığının anlaşılması hâlinde ifadesinin alınması ve kendisine sanığın teşhis ettirilmesi gerektiğine, sanığın suç tarihi ve saatinde suçun işlendiği yerde olup olmadığının tespit edilmesi için kullanımında bulunan telefon hatlarının kullandığı baz istasyonlarının tespit edilmesi ve bu delillerin sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.