Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1115 E. 2025/15914 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3148 E., 2021/1031 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz isteminin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 15.06.2021 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede; I. Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; sanığın çalma kastı bulunmadığına, tamamen diğer sanık olan arkadaşına ait olduğunu düşündüğü eşyaları taşımak amacıyla orada bulunduğuna, dosyada şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil bulunmadığına, kararda yer verilen gerekçelerin doğru olmadığı gibi dosyada bulunan delillerle sanığın bu suçu işlediği şüphe boyutunu geçmediğine, ilişkin olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise; somut olayda sadece şüpheye ve beyana dayalı mahkûmiyet kurulduğuna, sanığın suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve mahkumiyete yeter delil elde edilmemişken mahkûmiyet kararı yönünde hüküm kurulmuş olmasına, suçun vasfı değerlendirilirken yanılgıya düşülerek karar verildiğine, bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunun oluşması için çalınan eşyanın kolaylıkla bulunmasını engellenecek şekilde saklanması gerektiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143, 35. maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırılması sırasında 6 yıl 12 ay 11 gün hapis yerine 7 yıl 11 gün hapis cezasına hükmedilmiş ise de, aynı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan sonraki uygulama nedeniyle sonuç ceza doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.