Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/25296 E. 2023/7454 K.

İ T İ R A Z İNCELENEN KARARIN: MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2014/1566 E., 2015/1603 K. ŞİKÂYETÇİ :... SUÇLAR :Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER :Mahkûmiyet İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ :Bozma Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından açılan davalar sonucunda Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12 2015 tarihli ve 2014/1566 Esas, 2015/1603 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143. maddeleri gereğince 9 yıl, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine dair kararın, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 08.03.2021 tarihli ve 2020/19181 Esas, 2021/4646 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2023 tarihli ve KD-2023/94911 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Sanığın hüküm tarihinde, Sincan 1 No.lu L Tipi Kapalı Ceza Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunduğu anlaşılmakla; sanığın duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 14.12.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeden sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görüldüğünden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2023 tarihli ve KD-2023/94911 sayılı İTİRAZININ KABULÜNE ve Dairemizin 08.03.2021 tarihli ve 2020/19181 Esas, 2021/4646 Karar sayılı kararının sanık ... bakımından KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanığın hüküm tarihinde Sincan 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 14.12.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, 2. 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği, ayrıca hırsızlık suçu ile birlikte işlenen ve temyiz kapsamında olan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun da savunmanın bölünmezliği ilkesi gereğince, bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.